CD vs DVD

CD-RW (Compact Disc – ReWritable) – Płyta kompaktowa z możliwością wielokrotnego zapisu (ok. 1000 razy). Generalna różnica od płyty CD-R jest materiał z, którego została wykonana. W CD-R wykorzystywana jest warstwa aluminiowa, natomiast w CD-RW wykorzystywane są stopy czterech metali (srebro, ind, antymon, tellur). Promień lasera może czynić ją przezroczystą lub pochłaniającą światło. Dzięki temu, że warstwa ta może przechodzić dowolnie z jednego stanu w drugi, zapis na CD-RW nazywany jest zapisem zmiennofazowym.

DVD-R to jeden ze standardów jednokrotnego zapisu informacji na nośniku danych jakim jest dysk optyczny DVD. Umożliwia zapis 4,7 GB (4.38 GB) danych na jedną stronę nośnika, co w wypadku dysków dwustronnych daje pojemność 9 GB. Większą pojemność zapisu dysku DVD-R w stosunku do CD-R uzyskuje się dzięki zmniejszeniu rozmiaru zagłębień (pit) i wypukłości (land). Do zapisu i odczytu używa się lasera o długości fali 650 nm. Dyski tworzone są z dwóch krążków wykonanych z poliwęglanu, klejonych ze sobą w procesie produkcji. Pierwszy z nich zawiera warstwę zapisywalną, pokrytą aluminium i specjalnym barwnikiem, drugi służy tylko zachowaniu stabilności dysku podczas odczytu/zapisu. W dyskach dwustronnych oba krążki zawierają warstwę zapisywalną. Formaty DVD-R oraz DVD+R bardzo nieznacznie różnią się między sobą, choć oba są standardami jednokrotnego zapisu. Sposób użycia jest w obu przypadkach taki sam. Oba rodzaje płyt różnią się też techniką i prędkością nagrywania. DVD-R SA przeznaczone do nagrywania materiałów filmowych, natomiast DVD+R lepiej nadają się do rejestracji danych.